caramessiah!

In slechts twee jaar tijd is Myspace zo populair geworden onder jongeren in de wereld, dat de naam zelfs een werkwoord geworden is (,,Do you myspace?). Uitgedrukt in termen van paginaclicks, komt de site nu al op de vierde plaats op het internet. Dat is meer dan Hotmail en Google.

Wat heeft een site die pas in januari 2004 het licht zag dan voor uitzonderlijks te bieden? In de eerste plaats is Myspace een gemeenschap. Wie lid wordt, krijgt een eigen pagina. Hij of zij kan er foto's, blogs en muziek opzetten. Elk lid heeft vrije toegang tot de pagina's van andere leden, en kan eender welk ander lid vragen om ,,vriend'' te worden. Vervolgens kan iemand informatie posten naar zijn vriendenkring. Je kan op Myspace communiceren met je vrienden, daten, uitnodigingen versturen, maar vooral kan je naar veel muziek luisteren.

Vandaag hebben vele duizenden groepjes uit vele landen de weg naar de website gevonden: ze richten een pagina in, maken vier songs beschikbaar, bouwen een vriendenclub op, en maken naam. Ook grote popbands hebben de weg naar myspace en zijn jonge publiek gevonden. Door gratis tickets weg te geven verzamelde Weezer in een mum van tijd 100.000 ,,vrienden''.

Een dergelijke dynamiek heeft een grote impact op het muziekbedrijf. Myspace kan beschouwd worden als ,,A&R voor jongeren'' (de A&R is diegene die bij een platenfirma artiesten ontdekt en ontwikkelt). Dat zit zo: wie enige tijd doorbrengt in de gemeenschap en door veel ,,vrienden'' gemaild wordt, leert inderdaad muziek kennen op een heel nieuwe manier, en vergeet snel dat er zoiets bestaat als cd's. Wie via de gewone kanalen geen promotie kan maken, kan via Myspace, en verwante websites als Purevolume, mogelijke fans veel vlotter bereiken dan via de klassieke website. Dat opent het perspectief dat hier de toekomst ligt van de muziekmakerij. (de Standaard)

Caramel op myspace

Over crappy rockwedstrijden gesproken... Nu zaterdag organiseer ik samen met Cultuurschok de muziekwedstrijd Rockschok. Uit 44 inzendingen werden 5 groepen weerhouden voor de finale. Het gaat om the Donuts (Puurs), Trop Tard (Gent), Sun Fader (Leuven), thé Hush (Gent/Wetteren) en de Serafijnen (Gent). Zij brengen respectievelijk funny punkrock, soulfunk rock, live-techno, rock en Nederlandstalige emo-pop. Tijdens de beraadslaging van de jury speelt Attic, die de prijs wint voor "meest beloftevolle Deinse band". What's in a name?

De winnaar gaat aan de haal met een betaalde mini-tournee door Oost- en Westvlaamse jeugdhuizen en muziekcafés. (o.a. ook een voorprogramma in de Charlatan)

Wie het allemaal live wil meemaken, is op 3 december vanaf 19.30u welkom in jeugdcentrum Brieljant, Mouterijdreef 20, 9800 Deinze. Toegangsprijs is 4 euro. Kaartjes verkrijgbaar in Freeez, bij de finalisten of bij de bestuursleden van Cultuurschok.

finalisten

Attic

Ik ga volledig akkoord met Tomadde. Ursula Undress vond ik echt niet overtuigend. Violent Husbands waren weer enorm grappig, maar kwamen niet over in een zaal als de Vooruit. (en de betreffende geluidsman suckt altijd! cfr. Boomtown) Black Jettas waren ok, maar blijven in clichés steken. Ik geloof nog het meest in Transit. Zet daar een Sigur Ros-achtige zanger bij en dit is een superband! Ook James Brayne (die mannen gaven elkaar net voor ze het podium opwandelden een groepstongkus. gezellig) bleef in clichés steken (al hadden ze om geloofwaardig over te komen beter een fles Whiskey op het podium meegesmokkeld ipv die fles plat water), maar wil ik zeker eens in een klein zaaltje terugzien. Kortom: de bands zijn ideaal voor het jeugdhuizen- & cafécircuit en de beste podiumperformance was de presentator. Ik vrees al voor Humo's Rock Rally... Al zit daar meer lijn in de jury-beslissingen en komen wel degelijk de sterkste bands in de finale. (cfr the She in Oost-Vlaanderen, General Mindy in A'pen) Speel je toevallig in een superband, schrijf je dan alsjeblieft nog als de bliksem (vóór 1 december) in bij Humo.

Ik vertrek seffes naar het Kuipke om te zien hoe Iljo Keisse iedereen naar huis fietst op een ovaal van slechts 166,6 meter lang.

Vanavond is het finale van het Oost-Vlaams Rockconcours. Net zoals andere jaren zal de beste wellicht nét niet winnen, en zal de jury weer bier over haar hoofden krijgen. Ik kijk er alvast naar uit. Al had ik liever een groep als the She in de finale gezien. Gods wegen zijn ondoorgrondelijk (en ik haal de clichés weer boven) en veel kans dat the violent husbands winnen. Ik ben benieuwd naar de concurrentie. En anders lopen er allicht wel genoeg knappe vrouwen rond om me niet te vervelen.

Django Reinhardt om je vriendin in hogere sferen te brengen? With all do respect. Ik ben ook zelf wel into zijn muziek, maar daar de liefde op bedrijven moet je wel het gevoel geven in één of andere derderangspornofilm mee te spelen met als titel "Hawai" of zo. Dan maar snel even de eerste platen die in mijn hoofd opkomen...

• Massive Attack - Mezzanine (ook alle andere)
• Tortoise - TNT (op repeat!)
• Air (zorgt altijd voor een pornosfeertje)
• Axelle Red (zwoel, en zeker Dejame Ser Mujer)
• Marvin Gaye (soul)
• Jamie Lidell – Multiply
• Portishead (live in NY)
• Beck
• Sigur Rós

Juliette Lewis en Beck zijn blijkbaar ook Scientology-addepten...

Geheel Nederlandstalige titels van de nummers, haha!

• Een ode aan Ed van der Elsken
• Regenbogen stelen van prostituees
• Jacob van Lennepkade
• Vondelpark bij nacht
• Spookrijden op het fietspad

Vreemdklinkende nummers voor meneer Omar. De cd werd tijdens de tournee van the Mars Volta gemaakt, in de tijd dat ze ook in Amsterdam (en Brussel) waren.

Deze zomer logeerde Omar A. Rodriguez-Lopez (Mars Volta, At The Drive In) een paar weken bij vrienden in Amsterdam. Beetje fietsen, naar de coffeeshop en vooral heel veel muziek maken. In no time had Omar een heel album bijelkaar geschreven met psychedelische Nederlandse titels als "Spookrijden op het fietspad" of "Regenbogen stelen van prostituees". De plaat is afgemaakt tijdens het touren door de VS. Onder een moordend regime van reizen, soundchecken, opnemen, optreden enzovoort. De hele Mars Volta is zelfs ingeschakeld voor het meest verrassende project wat je maar uit deze hoek had kunnen verwachten. Wat Miles Davis' "Bitches Brew" is voor de vroege jaren 70 jazzrock, is dit Omar Rodriguez album voor de jaren 2000 en daarna. Kan zomaar worden toegevoegd aan de canon van invloedrijke platen. (bron:konkurrent)

Freaky...

Wim Helsen, een oud-medewerker van Radio 1 en ex-columnist van De Standaard, heeft meer dan een eigen stijl (die onnavolgbare uitspraak!), hij heeft ook een heel eigen verhaal. Geen uithalen naar politici of een afrekening met de waan van de dag. Helsen vertelt absurde verhalen over angst, eenzaamheid en gebrek aan liefde. Helsen heeft alles om het te maken. Hij is een goede acteur met een prettig gestoorde pen. Hij ontroert en brengt je aan het schaterlachen.

Het is even geleden dat hij in Vlaanderen speelde, maar binnenkort komt hij naar Tielt en naar Gent. En ik. Ik zal er hoogstwaarschijnlijk bij zijn!

fragmenten

soundtrack: Spinvis - Nieuwegein aan Zee