caramessiah!

De affiche is downloadbaar om te printen en voor je ruit te hangen. (pdf; 922kb)

De flyers evenzeer. Al deel je die beter uit. (pdf; 9,7mb)

En stuur je je vrienden graag mailtjes: download dan de jpeg (jpg; 94kb) en stuur em door.

Opstaan en de zon schijnt. Waarlijk fantastisch. Ware het niet dat ik me toch net niet tip top voel. Te veel gedronken gisterenavond? Hmm, mijn godenlijf in superform moet daar toch tegen kunnen? Ik sta scherp. Dat voel ik. Veel kilometers in de benen. intense fysieke arbeid tijdens vakantiejob. Het voelt erg goed aan. Eigenlijk te lang geleden dat ik me zo uitgelaten voelde. Alsof de endorfines en adrenalines (whatever) constant door mijn lichaam gieren.

Net als in de koers volstaan goede benen alleen niet vrees ik. Het koppeke moet meewillen. En voor de moment is het in dit koppeke een grote warboel. Wat zeg ik: een kernfusie van mogelijkheden, opties, kansen, plannen, emoties, gevoelens en niks. 

Gisteren mijn allerlaatste KSA-vergadering gehad. Na het etentje vanavond ben ik offcieel leider af. Een etentje waar ik eigenlijk totaal geen zin in heb. Maar waar heb ik wél zin in? Alleszins niet in ruzies aan tafel. Of wakker gemaakt worden door je lakens op de grond te trekken. Of in het kleuren van de raamkozijnen.

Stoppen met studeren. Werk zoeken. Ik kijk er eigenlijk al naar uit. Het heeft lang genoeg geduurd. Ik ben klaar voor een nieuwe uitdaging. Geen kot meer. Thuis wonen tot ik voldoende geld verdien om mijn lakens op mij te kunnen laten liggen de zaterdagmorgen. Huisje, tuintje, kindje? Op mijn alleen zal dat laatste alvast niet lukken, that's for sure. Wordt het dan half jaartje werken, half jaartje de wereld in? Ik ga verd*mme eens keuzes moeten maken. Veel te lang gedacht dat keuzes vanzelf volgen. Kansen en geluk komen toch gewoon vanzelf? De partner van je leven kom je toch gewoon tegen, is het niet? Verd*mme, neen!

De zon schijnt nog steeds. Ik ga een fietstochtje maken denk ik.