caramessiah!

Vooraleer ik er een weekendje op uit trek nog gauw een sfeerbeeldje achterlaten van de ronde van zaubekistan, alwaar deze jongen dit jaar op àlle podia terug te vinden was.

• Witte trui (kasseiprijs): winnaar

• Bollekestrui (bergpunten): derde

• Groene trui (punten): tweede

• Gele trui (tijd): derde 

 

Het stilzwijgen van gevoel en gedachten in mijn hoofd

klinkt als een oorverdovende herrie

“Zoek het maar uit" lijkt het te zeggen.

Alles gaat door, toch is alles veranderd

Zelfs de grootste routine voelt anders aan.

Soms ontbijt ik zelfs met wat anders dan choco

Het smaakt me. Ze smaakt me. Lekkerrr. 

We kennen elkaar. We voelen elkaar, dat weet ik,

en toch zijn we nog vreemden

Huiverig om te reageren, woorden afwegend.

We staan op scherp

Alles houdt zijn adem in, luistert en wacht.

Ik hoor de muren ademen en voel dat ik ook wacht.

Op mijn eigen reactie, ik weet niet hoe mijn reactie zal zijn.

Alles blijft stil

In mijn hoofd.

Ik zie slechts 1 ding

En het is fan-tas-tisch!

Morgen opnieuw voor geel! 

Vandaag verkoop ik mijzelf leugens. Ik vertel tegen mijzelf dat ik er goed uit zie.
Ik negeer hierbij de wallen onder mijn ogen, mijn doffe huid en mijn nietszeggende blik.
Ik vertel mijzelf dat ik geen last hebt van die irritante voorman en zijn keihard zagende stem.
Ik vertel mijzelf dat ik mij goed voel en bruis van de energie. Ik negeer het mannetje met de hamer in mijn hoofd. En ik zet het idee van lekker terug mijn bed inkruipen maar in de ijskast.
Het lukt mij vandaag alleen niet echt om mijzelf te overtuigen.
Ik ben een erg slechte leugenaar!

O, ik mis L helemaal niet!

Heel veel mensen willen de dingen die ze niet hebben. En meestal zijn die mensen er van overtuigd dat ze dan veel gelukkiger zouden zijn. Singles die graag een partner willen, geloven dat ze uiteindelijk gelukkig zullen zijn als ze die partner hebben gevonden.

"Ik zal gelukkig zijn als ik de liefde van mijn leven ben tegengekomen". "Ik zal gelukkig zijn als zij echt van mij houdt". "Ik zal gelukkig zijn als ik geslaagd ben". "Ik zal gelukkig zijn als ik alleen ga wonen".

Klinkt het bekend?

Utopische gedachten waar ook ik me de laatste jaren soms halsstarrig aan probeerde vast te klampen. Hoe gaat dat? Je hebt een moment waar het even allemaal te veel is. Je zoekt een waarom. En zolang je een uitleg vindt die buiten jezelf ligt voel je je weer beter. Voor even toch.

Zever allemaal natuurlijk. De waarheid is dat gelukkig zijn een houding is. Het wordt niet gecreëerd door omstandigheden van buitenaf, het is iets wat jij volledig in de hand hebt. En niets zal je dat gevoel van geluk geven tenzij jij het bewust ontwikkelt.

"Ja maar. Nu je een lief hebt kan je dit wel schrijven." hoor ik nu denken.

Nee hoor. Het is niet het hebben van een lief op zich dat me gelukkig maakt, al helpen vlinders in de buik natuurlijk al een eind op weg. Het is eerder de aangenaamheid waarmee ik nu tegen het leven aan kijk. Ok, deze zal allicht voor een groot deel voortkomen uit de liefde. Maar het is breder. Het is de glimlach als je opstaat. Het kunnen verdragen van een ander zijn kleine kantjes. Dankbaar zijn. Het is beweging in de natuur. Het is creatief en origineel met zaken omgaan. Het is een houding.

Is het glas half leeg of half vol? Het leven is beter wanneer het glas half vol is.

Het maakt niet uit welke prachtige dingen je doet om een positief, gelukkig en voldaan leven te creëren, je kunt nog steeds ongelukkig eindigen. Waarom? Omdat geluk, dankbaarheid en een gevoel van tevredenheid een keuze is.

Kies voor geluk!

Liefde maakt blind? Neen, getver... Liefde opent de ogen!

Vreemd hoe twee mensen die hun ganse leven op nog geen 3 km van mekaar wonen woorden kunnen gebruiken die de ander niet verstaat. Is het deinzes dialect dan zó geografisch bepaald? Astene links rulet al altijd boven rechts, maar ik weiger te geloven dat het daar iets mee te maken heeft. De sociaal agoog in mezelf gaat dan natuurlijk op zoek naar een sociale oorzaak. Misschien is/was er hier sprake van verschillende vriendenkringen, met weinig tot geen onderling contact? (Of voor de biologen: vergelijk deze stelling met wat Darwin ooit poneerde in zijn 'origin of species'.)

Genoeg interagerende vrienden though.

Ik geraak er niet aan uit. En ik weiger het aan intelligentie of een gebrek aan te wijten.

Anyway, wat betekent volgens u: 

"Ik ben preus op u"

"Ge moet nu nie komen feelen" (lees in het nederlands, tis geen engels)

"Je ziet er patent uit!" (het gaat hier niet over een octrooi)

Binnenkort meer! 

update:

"Wat zit jij daar nu te kuilen" 

"Ik blijf nog even, ik ben me aant jeunen" 

laat mij toch schrijven,

schrijven wat ik wil.

Ik laat u toch ook lezen,

lezen wat ik wil. 

(aan alle stiekeme meelezers/-essen) 

Ik zou je wel kunnen opeten, zei de jongen

tegen z'n meisje. Het meisje bloosde. Zie ik er dan

zo lekker uit? vroeg het meisje. Ik zou zelfs meer

zeggen, zei de jongen. Je ziet er verrukkelijk uit!

Maar als je me opeet, dan ben je me kwijt, zei het

meisje. Ja, dat is waar, zei de jongen. Maar dan zou

je wel helemaal van mij zijn. Misschien blijf ik wel

op je maag liggen, zei het meisje. Misschien verteer

je me niet goed. Ik zou eerst eens kunnen proberen,

zei de jongen. Met een klein hapje. Welk hapje zou

je nemen? vroeg het meisje nieuwsgierig. Welk

hapje is het meest mezelf? De jongen bekeek het

meisje aandachtig en besloot toen: Je lippen! En hij

trok het meisje stevig tegen zich aan en zoende haar

op haar mond. En het leek wel alsof hij haar

meteen helemáál opat.

(c) Geert De Kockere 

O! Ze/We hebben the Usual Supects eindelijk gezien! :D

(en o ja, de dialoog uit vorige post is ge-"sampled", i must admit. Alle eer aan Nick Hornby en zijn High Fidelity)