caramessiah!

Soms zijn msn-conversaties al poëzie op zichzelf

 

P: yow

C: pietje

P: clueske vanmiddag?

C: geen fut

P: alléjong

P: tuurlijk wel

C: kben nen dichtbundel aant schrijven

C: en dichters trekken zich per definitie

C: terug

P: dichters zitten per definitie veel op café

C: nie veel zitten aan, in de clues 

... 

Een nieuwe lijn wordt soms doelbewust gebruikt, ookal is de zin nog niet af. Dit om het woord op de volgende regel te accentueren.

Totaal geen idee dat het nummer Inside and Out van Feist (uit haar vorige cd) eigenlijk een cover is van the BeeGees - Love You Inside and Out. Schone tekst, dus meteen de karaokeversie, zodat je kan meezingen.

Prachtige cover! 

Feist komt 19 oktober naar Brussel. Iemand zin om mee te gaan? 

Ik weet niet waar naartoe. Mijn hart maakt sprongen, telkens hoger, maar mijn hoofd is naar beneden gericht, starend in de diepte. Ik ben duizelingwekkend bang om te vallen. Vast te houden, los te laten. Ik kan nog niet vlot stappen (die enkel), dus blijf ik staan. Waar ik sta. Met mijn hoofd in de wind, en hopen dat het overwaait.

vrij naar Vertigo, L. Spilliaert 

Soms vraag ik me af hoeveel tijd ik in mijn leven al niet vergooid heb aan wachten. Wachten op de trein, wachten op de eerste noot van de hippe band waar je dit maal gaat naar kijken, wachten op de verlossende 'ping' van de microgolfoven, wachten tot de cd helemaal afgespeeld is, wachten tot één of andere tamzak die bestelde pint eindelijk komt brengen... En vooral ook wachten op jezelf tot je erin slaagt je gat op te heffen en tot nuttige daden overgaat. De voorbije weken bijvoorbeeld, heb ik daar ettelijke uren op gewacht. Het was het soort waarop ik me ontzettend begin te ergeren aan mezelf. Hoe lamlendig kan een mens zijn? Blijkbaar zelfs zo erg dat het ergeren aan mezelf nog zeer binnen de perken bleef. Tja, dat kost energie weet je, dus op een hyperpassieve dag is ook dat er teveel aan.

Dan begin je natuurlijk ook manieren te bedenken waarop het allemaal niet zo erg lijkt. Relativeren kan ik als de beste. Zoals volgende redenering dat het nu net de meer onnuttige zaken zijn die het leven eigenlijk de moeite waard maken. Bijgevolg was ik in al mijn lamlendigheid enorm nuttig bezig met mijn leven. Wat zeg je daar van!

Uiteindelijk is gaan werken nog zo slecht niet. Het houdt je tenminste bezig. Nu ik reeds een kleine 14 dagen verplicht thuis zit (en nog een weekje geduld moet oefenen) voel ik me zo leeg. Ik zou moeten solliciteren, maar 1 sollicitatie om de 2 dagen vind ik geen gemiddelde om over naar huis te schrijven. (ik hoop dan ook dat ze dit niet lezen) Het was nog het ergst toen ik nog gegipst rondliep. Geen zo een loopgips. Met krukken dus. En denk dan niet dat je dan ook maar 1 iets kan vasthouden. Maak zo eens je rugzak voor een weekendje zee, of ga eens naar de Colruyt. Helemaal alleen. Het vergt tijd weet je. ...wat uiteindelijk nog zo slecht niet is. Het houdt je bezig. En het lukt me allemaal zelf. Mits een beetje creativiteit.

 

Ok. Eens laten rijden op de dijk of eens een afwas overslaan. Het mag wel. Maar ik vind het niet zo leuk. Verlies van zelfstandigheid maakt je pas echt een looser. Dus als ik zeg dat ik op krukken ga stappen en ik geen last heb, doe dan aub geen voorstellen alla "he, je kan hier op de luchthaven gratis rolstoelen gebruiken". (mochten we nu moeten spurten, dan, ja)

Wachten dus. Wachten tot ik weer kan gaan werken. Tot ik weer mag voetballen. Tot die vriend terug komt van zij het nu Lille of Amsterdam. Tot ik nog eens in de Fantuzzi geraak. Maar vooral tot het eind december is.

Om niet helemaal lamlendig weg te zakken ga ik verd*rie snel wat plannen moeten beramen om me bezig te houden. Zou ik een feestje organiseren? Of weer een quiz? Of zou ik beginnen schaken? Beste lezer, daag me uit! 

Allez hup, nu, schop onder mijn kont, ik ga wat nuttigs doen. En voor zoverre jullie het niet allang opgegeven hebben van dit te lezen, zijn jullie nu vrij om mijn goede voorbeeld te volgen.

I'm going down to Ca Ra Land
I hope to see ya soon in Ca Ra Land

Misschien moet ik wel eens mijn eigen microstaatje stichten, zoals Molossia, maar dan anders... Over de principes wordt nog nagedacht. (Een dictatuur? Enkel vrouwelijke onderdanen én eunuchen voor alle werk? Voorstellen altijd welkom) Erkenning door de VN moet mogelijk zijn.

De gips is weg. Nu nog een weekje revalideren met veel kine en ik kan toch krukloos dansen op het scoutsbal!

 

Last minute reclame:

Ze is vertrokken. Zit nu wellicht ergens in de lucht tussen Brussel en Madrid. Rond middernacht dan richting Santiago, alwaar ze normaal landt rond 14u (belgische tijd). Ik ga blij zijn als we zo laat zijn. Vliegers blijven me gevaarlijke dingen lijken.

Het afscheid viel me zwaar. 3 maand. Ik besef (nog) niet goed hoe lang dát precies is, zeker als je iemand mist. Het aftellen begint. 

nog 86 keer slapen 

Fantastisch nieuws op de site van Radiohead vandaag: "Hello everyone. Well, the new album is finished, and it's coming out in 10 days; We've called it In Rainbows. Love from us all. Jonny." Ja hoor, je leest het goed!

De nieuwe van Radiohead verschijnt dus al over 10 dagen terwijl iedereen verwachtte dat dat ergens in 2008 zou gebeuren. De groep brengt de plaat blijkbaar zelf uit, want voor zover we weten, hebben ze geen platencontract.

Vandaar allicht ook dat ze met volgende stunt kunnen uitpakken:

Je kunt 'In Rainbows' nu al bestellen via de site van Radiohead, ofwel als download, ofwel in een discbox. Als je gaat voor de download, kies je zelf wat je ervoor wil geven... Ik probeerde het eens gratis en kijk eens aan...

Pre-Order In Rainbows here

Die discbox ziet er ook wel cool uit though...

 

Gisteren de allerlaatste keer juffrouw Sex And Deinze City gezien. Tenminste, dat is als ze daadwerkelijk langer dan drie maand in Chili blijft. Ze had nog een laatste maal een ganse klets vrienden uitgenodigd om samen een pintje (of een cocktail, leffe, whatever) te drinken in de Fantuzzi (het beste café van Deinze en omstreken). Deze mindervalide werd thuis opgepikt en strompelde wat later binnen. Een gips en krukken. Zoiets valt op. Zeven keer hetzelfde stomme verhaal doen steekt op den duur wat tegen, maar al gauw werd mijn plaastermuts (die kous over mijn gips zodat mijn tenen niet koud zouden krijgen) misbruikt als verstopplaats voor chocolade. Het werd een gezellige avond met mijn been op de vriendin haar warme schoot en Lode als haantje de voorste.

Nadeel van gevoerd te worden is dat je ook terug gevoerd moet worden en daarvoor hang je af van uiterst vriendelijke mensen. Het werd kiezen. Ofwel terug mee met juffrouw Sex And Deinze City met het risico enkele pintjes te veel te drinken en veel te laat thuis te komen en zodoende met mijn krukken naast de trap richting kamer te schieten en het hele huis wakker te maken, ofwel toch maar de vroege auto met werkmensen/studenten.

Ik wil steeds zo weinig mogelijk tot last zijn en toen de vroege auto vertrok dacht ik alleen maar meer aan bij de eersten de auto te bereiken. Oh! Oh! Valerie kwam gelukkig (!!!) nog al tierend naar buiten gespurt, waardoor ik toch nog een warme knuffel heb kunnen geven/krijgen.

Ik ga je missen meid. En ik hoop dat je aan drie maand genoeg hebt om alles in je koppetje op z'n effen te krijgen zodat ik op 28 december twéé schatjes kan ophalen op het vliegveld.

Oh ja, veel succes met je zes... Have fun