caramessiah!

Karen studeert voor dokter. "Grote onderscheiding" en "Karen" in 1 zin gebruiken gebeurt wellicht meermaals per week. Karen is ook een heel lekker dier, zoals haar huidige aanbidder zou zeggen. En ik kan dat alleen maar beamen. Karen en haar huidige aanbidder zaten donderdagavond in het beste café around, de drankjes waren op zijn kosten. Karen is een heel erg goede vriendin van de vlam.

Thomas is grafisch ontwerper. "Zot" en "Thomas" in 1 zin gebruiken gebeurt wellicht meermaals per week. In meerdere betekenissen. Thomas is ook een stoere bink. Thomas had donderdag een feestje met de collega's. De drank vloeide rijkelijk. Thomas moest vrijdag beginnen werken om 8u. Desondanks ging Thomas die avond nog naar het beste café around. Thomas is een erg goede vriend van mij.

Thomas zag Karen zitten. Ze zag er goed uit. Thomas dacht nogmaals met spijt terug aan die keer op de kermis. Hij had hier nu naast haar kunnen zitten. Zij zou tenminste de naam van deze man weten wanneer hij op tv kwam. ("Bart Somers?" probeerde zijn huidige vriendin deze week nochtans beloftevol) Hij verdrong de gedachte en ging goeiedag zeggen. Het was een aangenaam gesprek. Thomas dacht blijkbaar ook aan mij, want hij vroeg: 'Hoe is het nog met de vlam?' Oh curieuzeneuze!

Het antwoord hangt ergens warrig in mijn hoofd. Vraag me niet hoe het exact luidde. Ik zou het hem nog eens moeten vragen. Maar gewoon al het feit dat Karen uit zichzelf mijn naam vermeldde laat het me hier voorlopig bij houden:

caramel on her mind

Miljaar, tis wederzijds. 

 

Ze hebben nog niet gekust.

En ook als ze dat intussen nog niet gedaan hebben, dreigen ze het beslist te doen. Wat betekent 'nog' immers? "Ik heb the Usual Suspects nog niet gezien." Wat betekent dat? Dat betekent toch dat je het als nog zal doen?

"Caramel, als ik tegen je zou zeggen dat ik the Usual Suspects nog niet heb gezien, wat betekent dat dan?"

Ik kijk vreemd.

"Toe... zeg nu gewoon wat je dan zou denken. Door dat zinnetje: "Ik heb the Usual Suspects nog niet gezien.""

"Ik zou denken dat je een leugenaar was. Of dat je niet goed bij je hoofd bent. Je hebt hem minstens twee keer gezien. Een keer in de jeugdbeweging en een andere keer met mij. We hebben het nog gehad over het manken!"

"Ja, ja, dat weet ik. Maar stel dat ik hem niet had gezien en tegen je zei: "Ik heb the Usual Suspects nog niet gezien", wat zou je dan denken?"

"Ik zou denken dat je er slecht aan toe was. En ik zou medelijden met je hebben."

"Nee, maar zou je uit dat ene zinnetje afleiden dat ik hem zóu gaan zien?"

"Ik zou hopen van wel, ja, anders zou ik je niet als vriend durven beschouwen."

"Nee, maar..."

"Het spijt me, ik span me tot het uiterste in, maar ik begrijp helemaal niets van dit gesprek. Je vraagt me wat ik zou denken als je me vertelde dat je een film niet had gezien die je wel hebt gezien. Wat moet ik daar nou op zeggen?"

"Luister nu gewoon even. Als ik tegen je zou zeggen..."

"..."Ik heb the Usual Suspects nog niet gezien", ja, ja, ik luister wel hoor..."

"Heb je dan... heb je dan het idee dat ik hem zou wíllen zien?"

"Nou, je kunt er niet happig op zijn, anders was je er al naar toe geweest.
Maar door het woord 'nog'... ja, krijg ik wel de indruk dat je hem zou willen zien. Anders zou je wel zeggen dat het je niet zoveel leek."

"Maar naar jouw idee zou ik beslist gaan?"

"Hoe moet ik dat nu weten? Je kunt onder een bus terecht komen, of blind worden, weet ik veel. Je kunt van gedachte veranderen. Je kunt blut zijn. Je zou al die mensen beu kunnen worden die je zeggen dat er hem echt moet zien."

"Wat zou het hun kunnen schelen?"

"Omdat het een fantastische film is. Geestig en gewelddadig, en Kevin Spacey en Benicio del Toro spelen er in, ga zo maar door. En geweldige muziek."

Misschien vallen het feit of ze kussen en the Usual Suspects zien niet met elkaar te vergelijken. Ik moet het zonder Kevin Spacey of Benicio del Toro stellen. En ik ben niet geestig. Of geweldadig. En ik luister naar janettemuziek. Hier kom ik niet veel verder mee.

Stoppen met vergelijken dan maar? Doen!?

 

O ja,

Stemtesten en kiesprofielen in overvloed die niet 1 keer ook maar in de buurt komen van mijn uiteindelijke stem. Kandidaat premiers waarvan ik eerder weet er NIET voor te zijn dan wel.

Gelukkig maakt de verkiezingspropaganda het wat makkelijker.

De keuze is logisch. Meer dan ooit!

Toen T en ik het er een tijdje terug over eens waren dat alleen telt waar je gek op bent en niet wát je bent (stelletje poseurs!) , kwam hij met het idee een vragenlijst op te stellen voor toekomstige partners, een document met twee of drie pagina's meerkeuzevragen die alle basiszaken van muziek/film/tv/boeken beslaan. Het was bedoeld om a) onbehaaglijke gesprekken overbodig te maken, en b) te voorkomen dat een man het bed in duikt met iemand die, naderhand, alle 50 cent-platen blijkt te hebben die ooit zijn uitgebracht. Op dat moment was het leuk, maar T ging een stap verder: hij heeft een vragenlijst opgesteld en voorgelegd aan de arme juffrouw waar hij toen iets in zag, en ze heeft hem ermee om zijn oren geslagen. Maar het idee bevatte een belangrijke essentiële waarheid, en die waarheid is dat die dingen verdorie belangrijk zijn, en het heeft geen zin te doen alsof een relatie een toekomst heeft als je platencollecties het heftig met elkaar oneens zijn, of als je lievelingsfilms niet eens twee woorden met elkaar zouden wisselen als ze elkaar op een feestje tegenkwamen.

En ik kom hier nu natuurlijk pas achter... 

R heb ik op de unief leren kennen. Toen ik haar voor het eerst zag, wist ik dat zij het soort meisje was dat ik had willen tegenkomen vanaf het moment dat ik oud genoeg was om meisjes te willen tegenkomen. Ze was niet veel groter dan mij, had bruin, halflang haar en ze zag er anders, opvallend en exotisch uit. Ze praatte veel, zodat je niet die vreselijke, gespannen stiltes had, en als ze praatte zei ze opmerkelijk interessante dingen: over haar opleiding, over mij opleiding, over muziek, over films, boeken en politiek. En ze vond me leuk. Ze vond míj leuk. Zíj vond mij leuk. Ze vond me léuk. Dat denk ik tenminste wel. Enzovoort. Ik heb nooit precies geweten wat vrouwen leuk aan me vinden, maar ik weet dat begeerte helpt (zelfs ik weet hoe moeilijk het is iemand te weerstaan die jou onweerstaanbaar vindt), en begerig was ik zeker: ik drong me niet op, in elk geval niet voor het afgelopen was; ik bleef nooit langer dan ik gewenst was, ik was vriendelijk, oprecht, attent en toegewijd en ik onthield dingen over haar, ik vertelde haar dat ze mooi was en kocht cadeautjes voor haar die betrekking hadden op een gesprek die we hadden gehad. Dat kostte natuurlijk allemaal weinig moeite en ik deed het zonder berekenend te zijn: ik vond het makkelijk om me dingen over haar te herinneren, omdat ik nergens anders aan dacht.

R had me echter niet als tienjarige gekend en ze kende ook niemand die mij kende. Ze kende me alleen als jonge volwassene. Ik was oud genoeg om een voorgeschiedenis te hebben. Thuis had ik geen voorgeschiedenis, alleen dingen die iedereen al wist en daarom niet interessant waren om op te halen. Maar ik voelde me steeds een bedrieger. Ik was net als al die mensen die plotseling hun hoofd kaal schoren en zeiden dat ze altíjd al punk geweest waren; ze waren al punk voor punk werd uitgevonden. Ik had het gevoel alsof ik elk moment ontmaskerd kon worden. Dat iemand zwaaiend met een foto zou binnenstormen met de kreet: "Caramel is een jochie geweest! Een ventje!" en dat R de foto zou zien en haar biezen zou pakken. Het is nooit bij me opgekomen dat zij waarschijnlijk een hele stapel ponyboeken en een stel belachelijke feestjurken in het huis van haar ouders had verstopt. Ik wist niet beter of ze was geboren met mooie oorbellen, een strakke spijkerbroek en een ongelooflijk vergaand enthousiasme.

R is zwanger. Net gehoord. Vol enthousiasme wellicht. Ik moet haar nog eens zien... 

...dacht ik bij mezelf.

Misschien wel eens wat losse gedachten op een grote hoop?

• waarom heeft een mens toch altijd zo veel heimwee naar wat vroeger was? muzikaal zit ik in een eighties/nineties periode blijkbaar. en, babys van de jaren 80, geef nu toe: dat is toch nog steeds de allerbeste dansmuziek niet?
• jeugdsentiment is en blijft iets van vroeger. tegenwoordig kan het zwaar tegenvallen ook joeng. dog eat dog op popallure... hell
• die gsm, wanneer smijt ik hem nu eindelijk eens weg zoals ik al lang zeg? communicatiecultuur mijn voeten. dichter bij mekaar mijn voeten. enkel méér vertwijfeling. méér chaos in het hoofd.
• proberen afspreken tijdens de thesisperiode suckt. en geduld ben ik aan het leren. blijkbaar.
• en hey! is dat nu een mannelijke eigenschap, maar ik zou alles doen om ook maar een uurtje vrij te maken voor een afspraak met deze bink! (en tegelijkertijd die thesis effe te vergeten) vrouwen zijn ondoorgrondelijk. nog meer chaos in dat hoofd.
• vorige week C.S.S. dj-set gaan zien in de Vooruit. wat is een dj anyway? ik onderscheid twee soorten. noem de eersten de platendraaiers. zij leggen allemaal toffe plaatjes op na mekaar. kunnen een fantastisch feestje maken door hun nummerkeuze. mixen is bijkomstig. de tweede soort zijn de techneuten. technisch perfect in orde. de overgang tussen twee nummers hoor je haast niet. nummerkeuze soms wat bijkomstig, waardoor soms veel vant zelfde. (dat mixt makkelijker). beiden kunnen de max zijn. C.S.S. (cansei de ser sexy ofte moe van het sexy zijn // wat een naam!) was er een van de eerste, maar wijs! L7! the Breeders! Hot Chip!...
• de nieuwe Kings of Leon is een bom!
• ik moet nog eens gaan fietsen!
• maandag met R weest lopen. nieuw paadje ontdekt, maar liep dood. dan maar de draad over en door de wei. de beoogde straat lag immers in het zicht. plots kwam de ganse bende stieren die aan de andere kant stond onze kant op gelopen. R liep nog nooit zo snel.
• lopen is gezond, zeker in een door de regen gezuiverde buitenlucht. maar daarna nog een match minivoetbal spelen voor de cup tegen de kampioen uit eerste klasse (wij zijn 4des geeindigd in 1 van de vele derde klasses) was geen goed idee. vooral omdat we geen bankzitters hadden.
• 11-2 was geen slechte uitslag. te meer zowel de scheidsrechter als de tegenstander ons feliciteerde en maar niet geloofde dat wij in derde speelden. "ergens top in tweede, niet?" zelfs in eerste klasse wonnen ze veelal met grotere cijfers.
• twee dagen stijfheid tot gevolg. note to myself: stretchen!!!!

BEP:


AM:

My Humps van the Black Eyed Peas. Wat een brolnummer. Je kan evengoed zingen over "My nose" of "My toes". Tzou verdorie even belachelijk klinken. Bovendien vraag ik me ook steeds weer af wat die vrouwen bezielt om zo goedkoop te doen. Niet alleen in de clip (kijken mag) maar ook gewoon de tekst. Bon. Nummer werd grijsgedraaid en blijft bij iedereen wel ergens hangen.
Deze week werd ik -out of the blue- aangenaam verrast door de cover van Alanis Morissette. ("Ik ken dat nummer!" dacht ik, maar kon het pas na een tijdje thuisbrengen) Goh, ik was haar alweer een tijdje uit het oor verloren. Indertijd (1995) maakte haar debuut Jagged Little Pill ook op mij grote indruk maar de albums daarna konden me beduidend minder boeien. Haar klagerige, vaak overserieuze songs staken op den duur zelfs zwaar tegen. My humps is door haar weliswaar zeer knap omgetoverd tot een typische Alanis-ballad à la Uninvited, haar bedoeling met deze onherkenbare versie wordt pas echt duidelijk als je de bijbehorende clip bekijkt. Vet aangezet en totaal over the top, waarbij je bijna zou vergeten dat haar muzikale bewerking van deze song er in slaagt het origineel te doen vergeten. Now, isn't that ironic???

"De Ronde van Vlaanderen rijden is één lange sneukeltocht." dixit de broer van mijn schoonbroer. (is dat ook geen schoonbroer?) En die heeft hem reeds 5 maal volledig uitgereden. Om maar eens te zeggen dat eten en drinken heel erg belangrijk is om niet te verkrampen. Eigenlijk zou het gemiddelde moeten staan op: 1 bidon water + 1 mueslibar + 1 banaan per uur. Dat ik al dit voedsel niet van bij de start bij kan hebben is nogal wiedes. Waar en wanneer kan je mij dus tegenkomen om mij te voederen?

 

RVV Info-update

In het vorige uurschema was ik natuurlijk VEEL te optimistisch. Dit is hopelijk al wat realistischer.

Hierbij ook een aantal door mij aangeraden plaatsen om een kijkje te komen nemen.

Een overzichtkaart van de volledige 256km. 

Detailkaarten van de bergzone. (in pdf)

• detail1
• detail2

Waarom brengt het slechte weer ook slechte gedachten mee?

Can you hear me
Hear me screamin'
Breaking in the muted skies
This thunder heart
Like bombs beating
Echoing a thousand miles

Mine is yours and yours is mine
There is no divide
In your honor
I would die tonight

(foo fighters) 

(en 'die' is figuurlijk e gasten) 

"Kent ge dat trouwens, dat ge naar een liedje aan het luisteren bent en opeens weer allemaal flashbacks krijgt naar vroeger?"

Massa's. Soms is het alsof ik terugdenk in termen van liedjes. Wanneer iTunes op shuffle staat en er opnieuw een godvergeten klassieker weerklinkt. Radiohead - No Surprises: verrassend genoeg wél verrassingen. Ik was 16 en was aan het slowen (toen werd er nog geslowd jawel) met L. We stonden achteraan de Brielpoort. Tot L. plots moest kotsen. Galant als ik ben ben ik er in geslaagd haar op 10 seconden door al het volk heen naar buiten te krijgen alwaar ze rustig haar gevoeg kon doen. Binnendraaien dacht ik ook plots niet meer aan. the Offspring - Self Esteem: en dan vooral de "la la lalala, la la lalala". ik bevind me meteen terug op een of ander familiefeest in de garage van meme. Geen gezelliger plaats dan daar, maar hey, pubers willen geen taart eten met de grote mensen. En al zeker niet meebabbelen. Taart kregen we toch :) Wat waren we stoer. Luc Van Acker - Zanna: Appelcake bakken en een afgevallen knop in steken. Cake eten en C. breekt haar tand. Haha!

En dan nog niet eens gesproken over al de liedjes die me doen terugdenken aan gebroken of onbeantwoorde liefdes. Hell.

Ik zou haast zeggen: geef me een liedje en ik geef je een memory. In D minor.