caramessiah!

Zaterdag 31 maart is het opnieuw Soiree1954 te Astene. En net als vorige jaren loopt de VVK zo goed dat de fuif een week op voorhand reeds zal uitverkocht zijn. (het zal toch niet veel schelen) Wil je er dus bij zijn, zorg er dan snel voor dat je aan een kaart geraakt. Bovendien zal het dit jaar de eerste keer zijn dat ik zelf eens kan genieten en niet gans de tijd hoef rond te tsjollen. Indien gewenst drink ik dus met plezier een pintje mee in je gezelschap. Ik kan ook enkele -zij het flauwe- lollen vertellen. Of enkele ongelofelijke bewegingen uit mijn mouw schudden op de dansvloer. Tenzij ik natuurlijk de vrouw van mijn leven tegenkom... dan ben ik weg.

Komen!

Op zaterdag 7 april 2007 vertrek ik 's ochtends vroeg op de markt in Brugge voor een 256km (!!!) lange marteltocht met de fiets over Vlaamse kasseiwegels en heuveltjes. (alle info omtrent het parcours vind je hier) Ik hoop mijn jongensdroom waar te maken en zeker uit te rijden. Al kom ik pas om middernacht toe! (ik hoop tegen 19u zeker te finishen) 's Anderendaags rijden de échte coureurs dan over mijn bloed, zweet en tranen.

Ik kan dit niet alleen. Daarom deze oproep naar supporters. Kom me oppeppen. Geef me bananen, droge koeken of een volle bidon water. Hier vinden jullie een excell-file met een schatting van waar ik me op een bepaald uur zal bevinden. (De lichtgroene kolom. Ik heb er ook de rennersgemiddelde van de zondag bij laten staan, kunnen jullie eens vergelijken, haha) (Indien gewenst kan ik ook een gsm-nummer geven van de technische equipe, kwestie van absoluut zeker te zijn waar ik me wanneer bevind.)

Ik beloof bij deze trouwens plechtig dat ik al degene die ik opgemerkt heb 's avonds uitnodig voor een pint en een hapje.

Collega fietsliefhebbers die toch een tochtje zouden maken mogen me ook altijd vergezellen. Laat me dan wel op voorhand weten waar en wanneer.

Sportieve groeten.

Gisterenavond vanuitmijn kamer. En hij was nog duizend keer mooier. Sch*t fototoestel.

Ondanks géén succeswensen en verstrooide (allé, dat hoop ik) Tjoffs, spellings-, wat-volgt-logischerwijs-in-het-rijtje-, brusselmans- en andere meerkeuze vragen:

Vorige week donderdag kreeg ik telefoon van mijn nichtje. Nichtje dat nu eigenlijk geen nichtje meer is maar een ware nicht eigentlijk feitelijk. Nu krijg ik nooit telefoon van mijn nichtje. Ze had zelfs mijn nummer niet. En dat was wederzijds. Niet veel mensen hebben trouwens mijn nummer. Maar goed. Mijn moeder had mijn nummer dus doorgegeven, aangezien ik in Leuven zat. Moeders geven graag nummers door, maar goed, nichtje familie zijnde is het haar vergeven.

Mijn nichtje klonk een beetje in paniek. Ze had een model nodig en daarvoor dacht ze aan mij. ???!!! Model ???!!! Ik? Die alle foto's weet te ontwijken op de meest subtiele manier. Even flitsten de fototoestellen al virtueel in mn hoofd tot ik besefte dat mijn nichtje geen modeontwerpster of zo is, maar een ordinaire haarkapster. Ordinair is hier niet op zijn plaats, maar dient gewoon om het contrast met modeontwerpers wat te vergroten.

Nichtje had maandag (gisteren dus) examen en haar mannelijke model was het afgetrapt. Ze had al honderden telefoontjes gedaan en ofwel was iedereen net naar de kapper geweest, ofwel helemaal niet vrij op maandagvoormiddag. Sjah, wie is ook vrij op maandagvoormiddag? (half-)studenten als ik, ja. Zelfstandige fotograafassistenten zoals mijn tante en nichtje's moeder. Misschien bij de post? Niet veel alleszins.

Nu is mijn haar nooit langer dan 4cm. Maar ik overleefde de controlecheck op vrijdag. Ik dus maandag vroeg naar Kortrijk. Bon, het was gratis en het was nog fun. Vooral om de vrouwelijke modellen (meestal moeders) samen aan een tafel te zien wachten met zilverpapier of dergelijks in hun haar terwijl hun kleurspoeling introk. Jullie verwachten natuurlijk een foto. Wel, ik hoop dat een van een konijn ook goed is:

Een nachtje Leuven doet me blijkbaar meer opnieuw student worden dan ooit gedacht. Ik zoek info rond organisaties, ik lees decreten en beleidsplannen, en ik maak kleine tekeningetjes die er helemaal niks mee te maken hebben. Maar hey, dat is nodig om even wat afstand te nemen, is het niet? Buiten de box denken. Origineel en creatief. "Dat ben ik!" hoor ik mezelf iedere keer roepen. Mijn neus is niet zo lang, dus ik kijk makkelijk verder.

Zoals een geluidstechnieker die opgeblazen tweaters moet vervangen. Of de rechtsbuiten die gemeten voorzetten geeft vanaf de flank. Of de toerist die zijn blikje cola fris wil houden. Die mogen niet buiten de box. Het antwoord hierboven is correct! Maar je koopt er niks mee.

Morgenochtend mag ik bollekes kleuren. Meerkeuzevraagjes. Ik hoop alvast dat ik in de bolletjes kan denken kleuren. Als ik bij de beste 15 zit kan ik nog altijd mn creativiteit tonen. Bet I will!

Wish me luck, will you? 

Karate kid kon minstens drie balken doormidden slaan. Zelfs bakstenen waren een fluitje van een cent. Doe de kraanvogel! Niks voor mij. Ik kan enkel maar pletten. En dat ziet er niet uit. Bovendien is het meestal mijn eigen hand.

Ik heb iets met eekhoorns. Vraag me niet waarom. Straks zie ik er een. Ik had hem een opdracht meegegeven. Iets met de squirrel en bloemen. Ik ben benieuwd.  Anders geplette eekhoorn. BANZAII!

Regen en Patchoulie. Samenvatting van mijn dag. En ik weet wist niet eens wat patchoulie is.

Om te zeggen dat ik uitgeregend ben. Leg maar eens vijvers aan in dit weer. Caramel Vijverman, dat ben ik! Was, eigenlijk. Want voor mij nooit meer. En dat heeft niet met de regen te maken. Ik ben géén mietje! Ik heb vandaag zelfs mijn stalen ros bovengehaald om een uurtje weerstand te kweken met het oog op mijn 256km. (O ja. Ik ga immers de dag voor de échte ronde, mijn eigen Ronde Van Vlaanderen rijden. Bergskes en kasseien genoeg, dat zeker.)

Nat maar voldaan. Alle kracht en frustratie uit mn lijf. Adrenaline. A Rush of blood to the head.

Niet letterlijk. Op mijn handen staan lukt me hoogstens 6 seconden. Eerder een gelukzalig gevoel. Alsof je net een fantastisch nummer ontdekt hebt en het aan iedereen laten horen wil. Als een kind dat een zakje snoep krijgt. Of vlinders in de buik.

Regen en Patchoulie. 

De aarde draait
En door de straten rijdt
Het laatste sluipverkeer
En morgen weer
En morgen weer
En morgen
Weer

een dooie duif lijkt me eerder...

nonde! 

Een beetje chauvinisme is bets geoorloofd in deze onzeker tijden van rtbf-reportages allerhande. Lang geleden berichtte ik over Storm Thorgerson's cover artwork. Wat blijkt. Een van zijn mooiste covers in my humble opinion, die voor funeral for a friend, is een bewerking van een werk van margritte!

Ik moet dringend eens verder kijken dan pijpen en bolhoeden.