caramessiah!

Oudejaarsnacht is voor Marijke steeds een avond waar ze lang op voorhand naar uitziet. Oudejaarsavonden mét Marijke lopen altijd uit de hand. Kortom: Marijke zou eens moeten gevolgd worden door 'het leven zoals het is: oudejaarsnacht'.

Een oudejaarsnacht met Marijke zou er ongeveer als volgt kunnen uitzien:

Marijke komt als eerste aan op de plaats van afspraak, echter ZONDER cadeau voor de gastheer! Er moet helemaal NIET gewacht worden om de eerste fles CAVA te ontkurken! Het wordt immers één groot feest. Ze vliegt er direct in! Wanneer uiteindelijk de rest van de compagnie aankomt is een simpel cadeau als de laatste boek van Goedele genoeg voor een twee-uur-durend onderhoud over de geneugten van het leven. Stoere verhalen zijn ook niet uit de lucht tijdens het eten. Ze moest en zou Sam die avond de geneugten van het leven leren kennen!

Gelukkig was Sam er dan ook die nacht in café Mono, recht tegenover de Achteruit. En hij zag er verdomd lekker uit! In die das zou ze nog wel eens haar tanden zetten! Tijd om tot actie over te gaan. Gelukkig was het dansbare muziek! Met wulpse bewegingen ging ze voor haar chou gaan staan. En toen ging alles vanzelf...

via hier, en hier.

...een plek onder de zon.

De kogel is door de kerk. Vanaf 1 december woon ik minstens tot eind augustus in Gent. Ik trek in bij een vriend die eigenlijk nog bitter weinig op zijn appartement is en zodoende toch nog een beetje geld kan recupereren. Win win, want ook voor mij zijn er meer voor- dan nadelen. Prijs valt mee, zeker als je weet dat alles aanwezig is. Dat ik enkel voor een bed hoef te zorgen en in principe kan intrekken. En ik hoef me geen 3 jaar te binden! Want ja, ik droom. Ik droom van samenwonen met the one I love. Ik droom van verre reizen. Ik droom van vrijheid. Eerste stap gezet denk ik dan. 

en aan al de rest: merci voor alle lieve berichtjes, mailtjes, kneepjes... je weet wie je bent, en

De vlam mag dan in Chili massa's lama's tegenkomen, en binnenkort pinguïns, condors en ander fenomenaal geweld, niets kan op tegen de shark attack die ik gisteren meemaakte én overleefde! 

Door een goed gevoel, plots wordt de dag mooi. 26 oktober -een laattijdig effect van de zomer die eigenlijk herfst leek en bijgevolg opgevolgd lijkt te worden door een winters iets. Mooier dan een gemiddelde 26 oktober dat staat vast. Misschien niet zo boeiend dat ik het met de wereld deel maar ik ben enorm blij en heb een enorme drang om te huppelen en te zingen en wat is de wereld toch mooi, want dat mag, dus dat kan.

Soms zijn msn-conversaties al poëzie op zichzelf

P: yow

C: pietje

P: clueske vanmiddag?

C: geen fut

P: alléjong

P: tuurlijk wel

C: kben nen dichtbundel aant schrijven

C: en dichters trekken zich per definitie

C: terug

P: dichters zitten per definitie veel op café

C: nie veel zitten aan, in de clues 

... 

Een nieuwe lijn wordt soms doelbewust gebruikt, ookal is de zin nog niet af. Dit om het woord op de volgende regel te accentueren.

Ik weet niet waar naartoe. Mijn hart maakt sprongen, telkens hoger, maar mijn hoofd is naar beneden gericht, starend in de diepte. Ik ben duizelingwekkend bang om te vallen. Vast te houden, los te laten. Ik kan nog niet vlot stappen (die enkel), dus blijf ik staan. Waar ik sta. Met mijn hoofd in de wind, en hopen dat het overwaait.

vrij naar Vertigo, L. Spilliaert